EVLAT HASRETİ

Aktaş diye belediğim.Tülbendime doladığım.Haktan dilek dilediğim.

Mevlâm bu taşa bir can ver .
Bir annenin evlat sahibi olmak İçin çektiği çilenin hikâyesidir. Anlatacaklarım. Anadolu”m anılarla ve analarla doludur. Çiçeklere benzetirim. Anadolu kadınını, her yörenin Çiçeği kendisine ait özellikleri taşır. Anadolu insanı da yaşadığı yerin toprağına, suyuna, dağlarından esen rüzgârlarına, tarlalarında yetiştirilen ürünlerine benzer. üretkendir. Anadolu kadını. Evde, tarlada ,bağda, bahçede ücretsiz çalışan işçidir. Emeğinin değeri bilinmeyen doğunun kadını kardelenler gibidir. Her durumda boynu büküktür. Doğu şartlarında sert ve soğuk geçen uzun kış mevsimleri, çilekeş anneleri sert mizaçlı ve soğuk görünümlü, gülmeyen insanlar yatmıştır. Her kültürel örüntü kendi öz değerleri ile donanmış ,bu değerlerin yüceliğine kutsallığına inanmış insanlar yetiştirir. Anadolu kadını anne olabilmesi için evlat sahibi olması gerektiğine inandırılmıştır. Eğer evladı olmazsa eşi üzerine evlenecektir.Atalarından böyle görmüş . Yaşadığı bölgede bir çok örneklerini görerek yaşamıştır. Eşini çok seven bir gelin, üzerine yabancı kadının gelmesini bir türlü tolere edilmediğinden, kendisini dağlara yöneltip, bir çıkış yolu, bir uzaklaşma çabası  içerisinde çektiği azaba dayanamayıp ,köyünden ayrılmış.Yürüyerek arkasına bakmadan, dağ taş aşarak, izini kaybettirmek istemiştir. Çok yakarmasına rağmen evlat sahibi olamamak düşüncesi onu kahretmiş. Allah’a isyan etmemiş. Ama neden ben düşüncesi beynini kemire, kemire yoluna devam etmiş. Akşamın alaca karanlığında ayağına karbeyazı büyükçe bir taş takılmış. Eğilmiş. Onu kundakta bir bebek olarak hayal etmiş. Taşı Tülbentine dolanmış. Kundak yapmış. Zorlanarak kucağına almış. Olduğu yere yol kenarına oturmuş. Taşıyamamış: Başlamış Allaha yakarmaya. Aklına gelen Anadolu’daki meşhur eren ve evliyaları birer birer sayarak ağıt yakıp ,mevlâ”sına taşa can  vermesi için dua etmiş. Mevla”m neylerse güzel eyler. Taşbebek gözlerini içten yakarmalar sayesinde açmış. Allah ol desin yeter ki. Bütün olmazlar olur. Umut kesilmez Mevla’dan Yaradan insanı imtihan için yaratmıştır. Halk arasında günümüze kadar söylenerek gelen bu ağıtın sözleri aşağıdadır
Aktaş diye Belediğim.
Tülbentime doladığım.
Haktan dilek dilediğim
Mevla’m bu taşa  bir can ver.
Yolda giden yolcu gardaş.
Ben kimlere olam bir yoldaş.
Kırşehir’de Hacıbektaş.
Mevla’m bu taşa bir can ver.
Tarlalarda olur yaba.
Savururlar kaba kaba.
Merzifon’da piri baba
Mevla’m bu taşa bir can ver
Bebek uyandı bakıyor
Bakışı canım yakıyor
Gözlerimden yaş akıyor
Mevla’m bu taşla bir can ver
Nursel Yeşilyurt

CategoriesUncategorized

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Begin typing your search above and press return to search. Press Esc to cancel.